. home

. biografie

. achtergrond
  grafiek

. etsen

. grafiek-
  atelier

. etsproces

. herbarium

. poëzie

. aktueel
  exposities

. prijzen

. contact

. linken

Etsproces

DIEPDRUK: Over etsen of diepdruk

In koper of zink, maar ook in aluminium, kan men etsen maken.
De basistechniek is de lijnets (denk aan Dürer, Hercules Seegers en Rembrandt). Een gepolijste plaat zink of koper wordt afgedekt met een etsgrond. Deze is van oudsher samengesteld uit was en asfalt. Zodoende ontstaat een zuurbestendige waslaag waarin met een etsnaald de lijntekening wordt gemaakt. Nu kan de plaat in het zuurbad. Dit zuur etst de lijntekening in de plaat. De tekening ligt nu verdiept in de plaat en kan worden ingeïnkt. De overtollige inkt aan de oppervlakte van de plaat wordt “afgeslagen”. Handen worden viezer, maar de plaat steeds mooier. De in de geëtste lijnen achtergebleven inkt wordt als volgt gedrukt. Een langdurig gevocht speciaal etspapier wordt op de etsplaat gelegd en samen met een of twee veerkrachtige vilten onder hoge druk door de etspers gehaald.
Er wordt geëtst met kopersulfaat dat geen gassen afgeeft. Diepdrukken is tegenwoordig verrijkt met de mogelijkheid om bestaand beeldmateriaal te gebruiken door middel van de fotopolymeer-techniek. Het is een uitingsvorm van originele grafiek, als vorm van beeldende kunst met een aparte uitstraling en aparte schoonheid (eigenzinnige uitstraling).
Grafiek is vanaf de 19 eeuw tot nu oorsprong een vermenigvuldigingstechnieken.
Hierdoor kreeg grafiek zijn huidige vorm als ateliergrafiek.


Koenti, kleindochter van 4 maakt een ets in vernis-mou
     





           
Wat er is, er is gewoon omdat ik mijn hele leven niet heb kunnen te onthouden van het doen.
Dromen zijn omgezet in aardse plod met zuur, zout, gepolijst en ongepolijste zware zink. Het oog ziet groef en structuur: dit is een techniek die gravure. In mijn etsen is slechts de nervatuur van wat ooit was zichtbaar.
Aan het eind van de ranken (in mythen die vaak de geboorte van de zon of een wedergeboorte) zijn een terugkerend motief: entrapping of bevrijding? Wandelend door mijn tuin vind ik wat ik nodig heb, zoals clary, vingerhoedskruid, star-of-Bethlehem. In vernis-mou onder de drukpers, sparked with enthousiasme, gaat het proces door. Dit is het begin; de afbeelding volgt, en tot slot het woord.
In de stilte van de pure landschap van de Betuwe is er ruimte en lucht voor ideeën die moeiteloos, zich om te zetten in levendige kleuren op handgeschept papier gemaakt van lompen en katoen. In Amsterdam, tijdens de vakantie, is mijn oog gevangen in het passeren van sierlijke of excentrieke bladeren die roepen: "Neem me! Pluk me! Pluk me!", en dat doe ik! Of ik vind ze op paden, op het asfalt, in de weide, in het bos, op straat, vragend om te worden opgeraapt. Als ik aarzel of afzie van het oprapen, blijft het blad in mijn hoofd steken en dat doet me omdraaien en het toch naar mijn etskamer meenemen.